به گزارش حبرنگار گروه اجتماعی پایگاه خبری تحلیلی «بیجاربامایران»، این بینظمی، ریشه در فعالیتهای غیرمجاز وانتبارهای میوهفروشی دارد که بدون هیچ برنامهریزی یا نظارت شهری، در طول ساعات اوج ترافیک، بهصورت خودسرانه در دو طرف خیابان و حتی در مسیر عبور و مرور خودروها مستقر میشوند و ایمنی شهروندان بهویژه عابران و رانندگان را به خطر انداخته است.
. تصویری که امروز از این بلوار به چشم میخورد، تصویری از آشفتگی، تصادفات بالقوه و نقض آشکار قوانین شهری است؛ جایی که دو دستگاه وانت کوچک، گاهی پشت سر هم و گاهی کنار هم، با درهای باز و جعبههای پر از میوه، سیبزمینی و پیاز، نیمی از عرض خیابان را تسخیر کردهاند و فضایی ایجاد میکنند که هم برای رانندهها گیجکننده و هم برای عابران مرگبار است.
این وانتبارها، که اغلب فاقد مجوز رسمی فعالیت هستند، با قیمتهای پایینتر و دسترسی آسان، جذابیت خاصی برای خانوادههای کمدرآمد و متوسط دارند.
اما این جذابیت اقتصادی، با هزینههای اجتماعی و ایمنی همراه است که نادیده گرفتن آن، میتواند به فاجعههای غیرقابل جبران منجر شود.
عابرانی که برای خرید سیب یا پرتقال متوقف میشوند، اغلب بدون توجه به ترافیک پشت سرشان، در میانهٔ خیابان ایستاده یا حتی به سمت وانتهای مقابل عبور میکنند.
از سوی دیگر، رانندگانی که با سرعت معمولی در حال عبور از بلوار هستند، ناگهان با مانعی غیرمنتظره چه یک خریدار، چه یک جعبهٔ میوه یا چه بدنهٔ یک وانت نیمهپارکشده روبرو میشوند.
در چنین شرایطی، حتی یک لحظهٔ غفلت یا تأخیر در واکنش، میتواند منجر به برخورد شدید، آسیبهای جانی یا حتی فوت شود، این خطر تنها یک احتمال نیست؛ بلکه سابقهٔ تصادفات جزئی و حوادث نزدیک به تصادف در این محدوده، گواهی بر وجود این تهدید مداوم است.
علاوه بر وانتهای کوچک، برخی فروشندگان از کامیونهای سنگین نیز برای عرضهٔ حجم بالایی از میوه بهویژه پرتقال استفاده میکنند و با نزدیک شدن به روزهای پایانی سال و ایام نوروز، حجم توقف کامیونهای بزرگ سیب و پرتقال افزوده میشود و هر رانندهای برای خود بخش بزرگی از خیابان را اشغال میکند و حق مالکیت را برای خود ثابت میداند.
این کامیونها، به دلیل ابعاد بزرگ خود، نهتنها فضای عبور را محدود میکنند، بلکه با ایجاد سایه و مانع دید، دید رانندگان را نیز مختل مینمایند، در ساعات اوج فعالیت، یعنی صبحها و عصرها، این بلوار به بازاری آزاد تبدیل میشود که در آن، قانون «اولویت عبور» معنایی ندارد و هر کس بر اساس سلیقه یا ضرورت شخصی، فضای عمومی را تسخیر میکند.
جعبههای میوه روی سطح جاده چیده میشوند، کودکان در میان ماشینها دویده میشوند و رانندگان مجبورند مسیرهای غیرمعمولی را برای دور زدن این موانع طی کنند، کاری که خود میتواند زنجیرهای از تصادفات را آغاز کند.
این وضعیت، نهتنها نقض مقررات راهنمایی و رانندگی است، بلکه نشاندهندهٔ شکست در مدیریت فضای شهری و نظارت بر بازارهای غیررسمی است.
شهرداری بیجار و دادستانی شهرستان چندی پیش در اقدامی کوتاه و بدون پشتوانه اقدام به رفع موقت این موضوع شدند امّا با وجود داشتن قوانین مشخص دربارهٔ مکانهای مجاز فروش میوه و سبزی، بهنظر میرسد در اجرای این قوانین در بلوار شهید رحمانی کوتاهی کرده است.
عدم حضور مداوم نیروهای نظارتی، عدم تعیین منطقهٔ مجاز برای این فروشندگان و نبود برنامهای جایگزین برای جابهجایی آنها به فضاهای مناسب «مانند بازارچههای محلی یا پارکینگهای اختصاصی»، باعث شده این بینظمی ریشه بدواند و به بخشی از روال روزمرهٔ این بلوار تبدیل شود، این در حالی است که بلوار شهید رحمانی، به دلیل موقعیت جغرافیایی و ارتباطی خود، یکی از شریانهای حیاتی ترافیکی شهر بیجار محسوب میشود و هرگونه اختلال در آن، میتواند به سایر نقاط شهر نیز سرایت کند.
از سوی دیگر، شهروندان نیز از این وضعیت راضی نیستند، بسیاری از آنها در گفتگوهای خیابانی، از ترس هنگام عبور از این بلوار سخن میگویند، والدینی که فرزندانشان به مدرسه میروند، از اینکه مجبورند کودکانشان را از میان ماشینها و جعبههای میوه عبور دهند، نگران هستند.
رانندگانی که هر روز از این مسیر عبور میکنند، از ترافیک ایجادشده و خطر برخورد با خریداران ناگهانی شکایت دارند و این نارضایتی عمومی، نشان میدهد که راهحل نباید تنها بر پایهٔ «جلوگیری» باشد، بلکه باید شامل «هماهنگی» و «همکاری» نیز باشد، فروشندگان کوچک، بخشی از اقتصاد شهری هستند و نباید بهسادگی از فضای شهری بیرون رانده شوند؛ اما باید در چارچوبی قانونی و ایمن فعالیت کنند.
راهحل پیشنهادی، ایجاد یک «بازارچهٔ میوهٔ موقت» در فضایی نزدیک به این بلوار اما خارج از مسیر ترافیکی است، این بازارچه میتواند با همکاری شهرداری، ادارهٔ راهنمایی و رانندگی و اتحادیهٔ فروشندگان، طراحی و مدیریت شود، در این فضا فروشندگان میتوانند با رعایت نوبتبندی، فاصلهگذاری مناسب و استانداردهای بهداشتی، کالاهای خود را عرضه کنند، بدون اینکه ایمنی شهروندان را به خطر بیندازند، همزمان نظارت مستمر بر این فضا میتواند از بازگشت بینظمی به خیابانهای اصلی جلوگیری کند.
در نهایت بلوار شهید رحمانی نباید به نمادی از بیقانونی شهری تبدیل شود، این فضا، حق همهٔ شهروندان است، نه فقط فروشندگان، نه فقط رانندگان و نه فقط عابران، مدیریت هوشمند، برنامهریزی دقیق و اجرای عادلانهٔ قوانین، تنها راه بازگرداندن این بلوار به وضعیتی ایمن، منظم و شایستهٔ شهری است که بیجارامروز نیاز دارد، تا زمانی که این اتفاق نیفتد، هر لحظه از روز، خطری بالقوه بر سر هر عابر یا راننده در این بلوار وجود خواهد داشت خطری که تنها با بیتفاوتی نمیتوان از آن گذشت.
هنوز که هنوز است بخش بزرگی از پیادهراه شهید اردلان بیجار فاقد هیچگونه دستفروش و عرضه کنندهای است که همین موضوع باعث شده است، در نقطه ترافیکی مرکز شهر بیجار شاهد افزایش دستفروشان در هر نقطهای باشیم و با نزدیک شدن به روزهای خوش پایان سال، حجم ترافیک پیادهروهای کوچک و کم عرض هم دچار مشکل تردد مردم خواهد شد.
انتهای خبر/